Η μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι σήμερα μια από τις πιο κοινές και ύπουλες ασθένειες. Ο κίνδυνος του οφείλεται στο γεγονός ότι τα περισσότερα στελέχη αυτού του ιού είναι ογκογόνα, δηλαδή είναι ικανά να προκαλέσουν την ανάπτυξη κακοήθων όγκων. Αυτός ο ιός έχει τροπισμό για τα επιθηλιακά κύτταρα, επομένως μπορεί να επηρεάσει πολλά όργανα. Πώς όμως να απαλλαγείτε από τα θηλώματα;
Μέθοδοι για να απαλλαγείτε από θηλώματα
Παρά το σύγχρονο επίπεδο ανάπτυξης της ιατρικής, το πρόβλημα της θεραπείας της λοίμωξης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων παραμένει άλυτο. Το κύριο πρόβλημα είναι ότι επί του παρόντος δεν είναι δυνατή η πλήρης καταστροφή του ιού. Οι κύριες μέθοδοι θεραπείας αυτής της λοίμωξης στοχεύουν στην ελαχιστοποίηση των κλινικών εκδηλώσεων, καθώς και των υποκλινικών μορφών.
Οι αποτελεσματικές μέθοδοι για τη θεραπεία της μόλυνσης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι οι εξής:
- Καταστροφικές φυσικές μέθοδοι που στοχεύουν στην εξάλειψη των θηλωμάτων.
- Χημικά προϊόντα που καυτηριάζουν τα θηλώματα (χημική καταστροφή).
- Κυτοστατικά φάρμακα που αλλοιώνουν τον κυτταρικό μεταβολισμό και προκαλούν κυτταρικό θάνατο.
- Ανοσοδιεγερτικοί παράγοντες που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα της αντιϊκής ανοσίας.
Γενικές συστάσεις
Πώς να απαλλαγείτε από τα θηλώματα για πάντα ή ποιες συστάσεις πρέπει να ακολουθήσετε κατά τη διάρκεια της θεραπείας; Τα κυριότερα είναι τα εξής:
- Έγκαιρη και τακτική εξέταση, στόχος της οποίας είναι ο εντοπισμός των κονδυλωμάτων στην ανογεννητική περιοχή.
- Εάν αφεθούν χωρίς θεραπεία, τα κονδυλώματα και τα θηλώματα θα πρέπει να παρακολουθούνται για να εντοπιστεί έγκαιρα η κακοήθεια τους.
- Για περιστασιακές σεξουαλικές σχέσεις, είναι απαραίτητη η χρήση προφυλακτικού, καθώς η μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων μεταδίδεται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής (η επαφή είναι εξαιρετικά σπάνια).
Η συμμόρφωση με αυτούς τους κανόνες θα βοηθήσει στην πρόληψη της επανεμφάνισης της λοίμωξης, καθώς και στην ανάπτυξη των επιπλοκών της.
Καταστροφικές φυσικές μέθοδοι.
Πώς να μειώσετε τα θηλώματα χρησιμοποιώντας καταστροφικές μεθόδους; Αυτές οι μέθοδοι είναι σήμερα οι πιο χρησιμοποιούμενες. Αυτό οφείλεται στους ακόλουθους παράγοντες:
- Χαμηλό κόστος.
- Υψηλή απόδοση.
- Ελάχιστος αριθμός αντενδείξεων.
Οι μέθοδοι καταστροφής περιλαμβάνουν ποικιλίες όπως:
- Χειρουργική εκτομή του θηλώματος, η οποία χρησιμοποιείται εάν υπάρχει υποψία κακοήθους διαδικασίας. Μετά την εξαγωγή απαιτείται ιστολογική εξέταση. Σας επιτρέπει να αποκλείσετε ή να επιβεβαιώσετε μια κακοήθη διαδικασία, η οποία είναι απαραίτητη για τον καθορισμό πρόσθετων τακτικών για τη θεραπεία του ασθενούς.
- Απόξεση του κονδυλώματος ακολουθούμενη από ηλεκτροπηξία, η οποία είναι απαραίτητη για να σταματήσει η αιμορραγία και να εξαλειφθούν οι ιοί από το τραύμα όσο το δυνατόν πληρέστερα. Μετά τη διαδικασία, βεβαιωθείτε ότι έχετε εφαρμόσει έναν άσηπτο επίδεσμο.
- Ηλεκτροχειρουργική αφαίρεση.
- Η χρήση υγρού αζώτου (κρυοκαταστροφή), η οποία είναι πιο ήπια διαδικασία από τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος.
- Η θεραπεία με λέιζερ είναι σήμερα μια από τις πιο δημοφιλείς μεθόδους για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων. Το πλεονέκτημα της μεθόδου είναι η άμεση ιογενής τοξική της δράση, η οποία προκαλεί το θάνατο του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων.
- Θεραπεία ραδιοκυμάτων.
Χρήση τοπικών χημικών (χημική καταστροφή)
Η χρήση χημικών είναι μια λιγότερο επεμβατική παρέμβαση σε σύγκριση με τις μεθόδους φυσικής καταστροφής. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά του είναι χαμηλότερη. Επιπλέον, έχουν ορισμένες αντενδείξεις για χρήση:
- Εάν το θηλώμα μεγαλώσει, δεν χρησιμοποιούνται.
- Ο πόνος εμφανίστηκε.
- Το θηλώμα έγινε κόκκινο.
Αποδεικνύεται ότι εάν το θηλώμα έχει φλεγμονή, είναι απαραίτητο να αποκλειστεί ο κακοήθης μετασχηματισμός. Εάν επιβεβαιωθεί, ενδείκνυται μόνο η χειρουργική αφαίρεση της παθολογικής εστίας. Αυτή η μέθοδος θεραπείας είναι η πιο ριζική.
Ωστόσο, τα περισσότερα φάρμακα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία των θηλωμάτων που βρίσκονται στον βλεννογόνο. Αυτό οφείλεται στην υψηλή τοξικότητα του φαρμάκου και στην καλή του απορρόφηση στους βλεννογόνους.
Κυτταροστατικοί παράγοντες
Τα κυτταροστατικά φάρμακα, καθώς και τα φάρμακα χημικής καταστροφής, δεν χρησιμοποιούνται παρουσία σημείων φλεγμονής του θηλώματος. Ελλείψει φλεγμονωδών αλλαγών, η θεραπεία της λοίμωξης από τον ιό των θηλωμάτων μπορεί να πραγματοποιηθεί με ένα από τα ειδικά φάρμακα. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά του είναι μικρότερη από αυτή των καταστροφικών φυσικών μεθόδων.
Τα κυτταροστατικά φάρμακα μεταβάλλουν το μεταβολισμό στα κύτταρα που επηρεάζονται από τον ιό των θηλωμάτων. Ως αποτέλεσμα, αυτό οδηγεί στο θάνατό τους με τον ταυτόχρονο θάνατο ιικών σωματιδίων.
Ορισμένα από τα κυτταροστατικά φάρμακα εφαρμόζονται με τη μορφή εφαρμογών και άλλα εγχέονται στον σχηματισμό.
Ανοσοθεραπεία
Εάν το θηλώμα είναι κόκκινο και επώδυνο, η ανοσοθεραπεία είναι αναπόσπαστο συστατικό της θεραπείας. Σας επιτρέπει να καταστέλλετε την αναπαραγωγή του ιού, ο οποίος προκάλεσε την ανάπτυξη φλεγμονωδών αλλαγών. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση είναι απαραίτητο να αποκλειστεί ο κακοήθης μετασχηματισμός του θηλώματος.
Όλα τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την ανοσοθεραπεία στοχεύουν στην αύξηση της δραστηριότητας του συστήματος ιντερφερόνης, της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας έναντι του ιού των θηλωμάτων. Ωστόσο, δεν βοηθούν στην εξάλειψη των θηλωμάτων και των κονδυλωμάτων. Επομένως, στην αρχή είναι απαραίτητο να εξαλειφθούν αυτοί οι σχηματισμοί και στη συνέχεια να αυξηθεί η ανοσία. Αυτό θα αποτρέψει την ανάπτυξη επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων και επίσης θα αποτρέψει την κακοήθεια της διαδικασίας.
Συμπερασματικά, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων είναι μια σοβαρή ασθένεια που προκαλεί και αισθητική ενόχληση. Ο γιατρός σας θα σας πει πώς να απαλλαγείτε από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Για αυτό, υπάρχουν τόσο συντηρητικές όσο και χειρουργικές μέθοδοι, καθεμία από τις οποίες έχει τις δικές της ενδείξεις και αντενδείξεις.